Κέντρο Δια Βίου Μάθησης Αντιπάρου

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης έχει αναλάβει το συντονισμό και την υλοποίηση του εκπαιδευτικού έργου των «ΚΕΝΤΡΩΝ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ (Κ.Δ.Β.Μ.) ΔΗΜΩΝ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ» .
Φορέας πρότασης και χρηματοδότησης του έργου είναι η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων. Το έργο χρηματοδοτείται από εθνικούς πόρους και περιλαμβάνει τις ακόλουθες θεματικές :

Η «Γκουέρνικα» του Αιγαίου – Το συγκλονιστικό σκίτσο για τους πρόσφυγες (Photo)

Ο Πάμπλο Πικάσο ζωγράφισε την περίφημη «Γκουέρνικα» για να δείξει τη φρίκη  του πολέμου το 1937, όταν, στον Ισπανικό Εμφύλιο, η ομώνυμη πόλη των Βάσκων βομβαρδίστηκε από Γερμανούς που συνεργάζονταν με το καθεστώς του Φράνκο.
Το 2015, ο Βούλγαρος σκιτσογράφος Jovcho Savov «πατώντας» πάνω στη «Γκουέρνικα» αποτύπωσε τη φρίκη του προσφυγικού δράματος στον υγρό τάφο του Αιγαίου.
Δείτε το σκίτσο:

ΠΗΓΗ: Το ποντίκι

«Άκου Ανθρωπάκο»

«Η συλλογιστική σου, ανθρωπάκο, είναι κοντόφθαλμη. Το πλάνο δράσης σου αφορά το χρονικό διάστημα από το πρωινό μέχρι το γεύμα σου. Πρέπει να μάθεις να σκέφτεσαι μακροπρόθεσμα, αιώνες μπροστά και πίσω. Πρέπει να μάθεις να σκέφτεσαι τη ζωή ως· ενότητα, υπολογίζοντας την εξέλιξή σου από το πρώτο αρχετυπικό κύτταρο μέχρι το ανθρώπινο ζώο που περπατά ορθό, αλλά εξακολουθεί να σκέφτεται μπερδεμένα. Επειδή δε θυμάσαι αυτά που έγιναν πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια, παπαγαλίζεις ακόμα τις ίδιες βλακείες που ξεστόμιζες πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Κι ακόμα χειρότερα, γραπώνεσαι με νύχια και με δόντια από ηλιθιότητες όπως «η φυλή», «η τάξη», «το έθνος» και η υποχρέωση να δια-φυλάττεις μια θρησκεία, καταπιέζοντας τον έρωτά σου. Φοβάσαι να αναγνωρίσεις το βάθος της εξαθλίωσής σου. Σηκώνεις κατά καιρούς το κεφάλι σου από το βούρκο και φωνάζεις «Ζήτω!» Ο βάτραχος που κρώζει στο βάλτο, είναι πιο κοντά στη ζωή από σένα».

Ομάδα Αυτοβοήθειας για την Κατάθλιψη στην Πάρο

Πολίτες Ενάντια στην Κατάθλιψη

ΟΜΑΔΑ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ

Σε αυτή την ομάδα παρέχουμε βοήθεια στο πώς να διαχειριζόμαστε το άγχος και την κατάθλιψη.

«Χτυπούσαν σκληρά και ανελέητα τα παιδιά με τα μαστίγια και τα τρυπούσαν με τα ξίφη τους για να μην κλαίνε. Παντού βλέπαμε πτώματα γυναικών, παιδιών και γερόντων». Μαρτυρίες από τη γενοκτονία των Ποντίων...

«Πανταχόθεν του Πόντου αγγέλονται σφαγαί.. εις Κερασούντα.. εις Τραπεζούντα και αλλού. Εάν κατάστασις συνεχιστεί, Ελληνισμός Πόντου εξαφανισθήσεται, πριν η διπλωματία προλάβει ασχοληθεί περί αυτού».

Μικρό γλωσσάρι για έναν μακρύ και κρύο χειμώνα

Ο Στάθης στον eniko

Καλημέρα σας, καλόν μήνα και καλώς σας βρίσκω μετά από ένα επταήμερο - χρυσός ο ελεύθερος χρόνος κι εκεί στα πέριξ του πάτριου Κρονίου βρήκα γραμμένο στη φλούδα μιας οξιάς ένα μικρό γλωσσάρι για πικρούς καιρούς, το οποίο σας παραθέτω αυτολεξεί:

Μια λάθος σύγκρουση για το ζήτημα της Γενοκτονίας

       Του Βλάση Αγτζίδη (*)

Είναι άχαρο να βλέπεις να διαδραματίζονται στο δημόσιο βίο συγκρούσεις για ένα θέμα που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα και να εξευτελίζονται με πολιτικάντικο τρόπο μεγάλα ιστορικά γεγονότα. Και εννοώ βέβαια τη σύγκρουση του N. Φίλη με τους αντιπάλους του για το ανύπαρκτο ερώτημα εάν τα όσα συνέβησαν στο μικρασιατικό Πόντο ήταν εθνοκάθαρση ή γενοκτονία.

Κωνσταντοπούλου: Η κυβέρνηση παρέδωσε το Κοινοβούλιο στους δανειστές

Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, άσκησε η πρώην πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλώντας στην πρώτη εκδήλωση της Λαϊκής Ενότητας μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου.                          Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε Αιγάλεω και κεντρική ομιλήτρια ήταν η κυρία Κωνσταντοπούλου, η οποία τόνισε μεταξύ άλλων ότι ο λαός «εξουθενώνεται» από μία κυβέρνηση που παριστάνει την αριστερή. 

Φοροδιαφυγής «εγκώμιον»

Του Νίκου Καραβέλου
Φόρος λέγεται η υποχρέωση εισφοράς προς το κράτος. Σε χρήμα, σε είδος, ακόμα και σε ανθρώπους.

Διαχρονικά, η εξουσία αναγνωρίζει μόνο ένα ρήμα, το ρήμα φέρω. Και μάλιστα στην προστακτική του. «Φέρε». «Μας λείπουν, φέρε», «που έκρυψες τα υπόλοιπα, φέρε». Και από το ρημάδι τούτο το ρήμα προέκυψε η λέξη φόρος.

Δίνει ο δυστυχής, όσα κι αν έδωσε ξαναδίνει, δεν επαρκούν ξαναδίνει. Φόροι από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Φόρος των συμμάχων, φόρος υπέρ της θεάς Αθηνάς, φόρος υπέρ του τάματος του Σωτήρος του δικτάτορα Παπαδόπουλου, φόρος έκτακτος, τακτικός, άμεσος, έμμεσος, ειρηνικός, για τον πόλεμο. Φόρος εφάπαξ και για «καβάντζες», φόρος για τα δημόσια έργα, φόρος της Πεντηκοστής στην αρχαία Αθήνα, φόρος για το Διαπύλιον, των μετοίκων, φόρος ξενικός (για να δουλεύουν οι ξένοι), φόρος πορνικός.

Αν το παγκόσμιο ΑΕΠ, ο πλούτος που παράγεται δηλαδή, είναι 70 τρις και οι λεγόμενες αγορές έχουν συσσωρεύσει 800 τρις, ο καθένας καταλαβαίνει ότι για να μπορούν οι πλουτοκράτες να τα αβγατίζουν μέσω του δανεισμού, πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, να υπάρχει, δηλαδή, κάποιος που να καθιστά αναγκαίο ή να εμφανίζει ως αναγκαίο τον δανεισμό. Αυτό το κάνουν οι κυβερνήσεις και γενικά το πολιτικό σύστημα. Καταλαβαίνεις, τώρα, γιατί τα κράτη δανείζονται και γιατί οι κυβερνήσεις δημιουργούν συνθήκες για νέα δάνεια, -μαζί με τα δάνεια που παίρνουν για να ξεπληρώσουν τα παλαιότερα-, και γιατί πρέπει μονίμως να είμαστε χρεωμένοι (έλεγχος μέσω του δανεισμού); Καταλαβαίνεις, λοιπόν, ποιο είναι και πως δουλεύει το σύστημα, ποιος έχει την πραγματική εξουσία και ποιος είναι ο ρόλος των πολιτικών;

Σημαδεμένα χαρτιά

Του Τάσου Κωστόπουλου

Δύσκολο πράγμα να 'σαι μαρξιστής οικονομολόγος και να διαχειρίζεσαι μια σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Το διαπιστώσαμε μιαν ακόμη φορά κατά την προχθεσινή ομιλία του Ευκλείδη Τσακαλώτου στη Βουλή, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με χρήματα (και) των Ελλήνων φορολογουμένων –είτε έχουν είτε δεν έχουν κάποιο τραπεζικό κομπόδεμα.

"... Είναι η βαρβαρότητα. Την βλέπω να 'ερχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις...."

Στην Ισλανδία οι διεφθαρμένοι τραπεζίτες καταδικάζονται σε φυλάκιση, ενώ στην Ελλάδα καταδικάζεται η κοινωνία στην ανέχεια για να διατηρήσουν οι τραπεζίτες τις τράπεζές τους ξεχρεωμένες, μάλιστα, από τον δημόσιο κορβανά, φορτώνοντας τα χρέη στον λαό, που τον θέλουν επιπλέον και ταπεινωμένο...

Άρθρο Π. Λαφαζάνη: Τόλμη για μια ριζοσπαστική συζήτηση

Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

Πρώτη φορά, μάλλον, βλέπουμε να ''καταριέται'' μαζικά ο κόσμος μια κυβέρνηση που έχει νωπή λαϊκή εντολή, η οποία μόλις ξεπερνάει τον ένα μήνα. Η κυβέρνηση Τσίπρα μοιάζει σε λίγες βδομάδες να έχει εξαντλήσει το πολιτικό κεφάλαιο που της έδωσε ο λαός στις 20 Σεπτέμβρη.

Από πολλές απόψεις αυτή η ''σιωπηρή'' ψήφος εξπρές της 20ης Σεπτέμβρη προς τη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει μετατραπεί σε αντίθεση, εχθρότητα και για πολλούς/ες σε μίσος για την υφαρπαγή και την κοροϊδία.

Συνολικότερα, μια συναινετική πολιτική μνημονιακή τάξη πραγμάτων προξενεί τη βαθιά λαϊκή απέχθεια και αποστροφή. Σωριάζεται ξανά με γδούπο, συμπαρασύροντας τώρα στο γκρέμισμα της και το νέο μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ, που απηλλάγη από τα αριστερά ''βαρίδια'', τα οποία προέτασσαν τις παλιές προγραμματικές δεσμεύσεις του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψήφισαν από κοινού το τρίτο καταστροφικό μνημόνιο. Πριν λίγες μέρες ψήφισαν όλοι μαζί, μαζί και η Ένωση Κεντρώων, και το νόμο για την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, με τον οποίο το δημόσιο, δηλαδή ο πενόμενος ελληνικό λαός, καταχρεώθηκε για να κάνει ένα νέο δώρο πολλών δις. Ευρώ στο τραπεζικό κεφάλαιο και στη ''μαύρη'' τρύπα των τραπεζών.

Πρώτη φορά ένα τραπεζικό σύστημα, όχι μόνο δεν συνεισφέρει στο παραμικρό στην οικονομία αλλά και έχει καταστεί μια θανατηφόρα θηλιά στο λαιμό της.

Αυτή η σκληρή μνημονιακή συναίνεση, η οποία ματαίως προσπαθεί να δώσει την εντύπωση ότι υπάρχουν διαφορές στο εσωτερικό της, σπρώχνει τη χώρα βαθύτερα στην απελπισία, χωρίς κανένα φως στον ορίζοντα.

Γενική «καπιταλιστική δήμευση»

Το κυριότερο είναι ότι ένας ολόκληρος λαός κυριολεκτικά παραμιλάει: η παλιά μεσαία τάξη φτωχοποιείται, ενώ τα κατώτερα στρώματα στην κυριολεξία εξαθλιώνονται και η νεολαία καταστρέφεται.

Οι ''σωτήρες'' αυτής της χώρα διακηρύσσουν πως όλα τούτα, τα οποία απορρέουν από τα μνημονιακά προγράμματα, είναι τάχα αναγκαία διότι διαφορετικά η χώρα εξωθείτο εκτός της ζώνης του ευρώ, στην ''κόλαση'' του εθνικού νομίσματος! Βεβαίως, αυτό που δεν λένε οι ''διασώστες'' είναι ότι όλα όσα τρομοκρατικά και ψεύτικα καταλογίζουν στο εθνικό νόμισμα, συμβαίνουν και με το παραπάνω σήμερα με τα μνημόνια και την παραμονή στο ευρώ. Σήμερα όλοι βλέπουν ότι έχει ''δημευτεί'' στην ουσία η ακίνητη περιουσία των πολιτών, αφού η αξία της έχει απαξιωθεί, δεν μπορεί να πωληθεί και ταυτόχρονα κανείς δεν την αγοράζει, ενώ επ' αυτής πέφτουν βροχή τα χαράτσια, τη στιγμή που δεν αποδίδει καμιά πρόσοδο. Την ίδια ώρα έχουν ''δημευτεί'' και τα ρευστά περιουσιακά στοιχεία των πολιτών, αφού οι καταθέσεις τους έχουν ''φυλακιστεί'' στις τράπεζες με άγνωστο μέλλον, τη στιγμή που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αφανίζονται, λεηλατούνται τα εισοδήματα, η δημοκρατία έχει καταλυθεί και οι πολίτες έχουν καταντήσει ''ανδράποδα'' μια ευρωζωνικής αποικίας.

Υπάρχει εναλλακτική λύση

Δεν αξίζει σε αυτή τη χώρα μια τέτοια τύχη. Η καταστροφή που βλέπουμε να εξελίσσεται γύρω μας δεν είναι καθόλου μονόδρομος.

Η Ελλάδα διαθέτει δημοκρατική εναλλακτική λύση. Το πρώτο πράγμα που επειγόντως χρειαζόμεθα είναι να ακυρωθεί άμεσα το μνημονιακό πρόγραμμα και πρώτα απ' όλα η σκληρή λιτότητα, η φορολεηλασία των μικρομεσαίων στρωμάτων και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των στρατηγικών επιχειρήσεων. Όσο συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος λεηλασίας μισθών, συντάξεων, εισοδημάτων και επιβολής νέων φόρων ή αύξησης παλαιών, η οικονομία και η κοινωνία θα συνεχίσουν να στραγγαλίζονται χωρίς έλεος. Το δεύτερο που χρειάζεται είναι να σταματήσουμε να πνίγουμε την οικονομία χρηματοδοτώντας τη ''μαύρη'' τρύπα του ιδιωτικού τραπεζικού κεφαλαίου, το οποίο έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο βάρος για την εξέλιξη του τόπου. Η άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών γίνεται εθνική ανάγκη προκειμένου οι τράπεζες να παίξουν, με μια άλλη κυβέρνηση ανασυγκρότησης, ένα νέο αποκλειστικά αναπτυξιακό, παραγωγικό και κοινωνικό ρόλο και να χρηματοδοτήσουν με ευνοϊκούς όρους την οικονομία.

Η ανάγκη ρευστότητας με ευνοϊκούς όρους, ας μην ξεχνάμε ότι είναι το κεντρικό πρόβλημα της οικονομίας μας.

Η Ελλάδα χρειάζεται ανάπτυξη, με δυο λόγια παραγωγή νέου πλούτου. Η Ελλάδα, όμως, δεν μπορεί να ξεκολλήσει από την ύφεση χωρίς ένα διπλάσιο, τουλάχιστον και αναπροσανατολισμένο παραγωγικό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και χωρίς μια γενναία χρηματοδότηση με ευνοϊκούς όρους της οικονομίας, πρώτα απ' όλα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όλα τα άλλα συνιστούν μυθεύματα και χονδροειδή προπαγάνδα.

Αν η εθνικοποίηση των τραπεζών συνιστά τον ένα πυλώνα για την τόνωση της ρευστότητας, ο άλλος είναι η διαγραφή του δημοσίου χρέους ή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του και μια τολμηρή διαγραφή και ρύθμιση των ιδιωτικών χρεών, κυρίως των πιο αδύνατων νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Χωρίς αυτές τις τομές θα πρέπει να ξεχάσουμε τη δυνατότητα οποιασδήποτε επανεκκίνησης της οικονομίας. Απλώς θα ματαιοπονούμε.

Δημόσιος διάλογος για το εθνικό νόμισμα

Θα ήμουν ο ευτυχέστερος των ανθρώπων αν ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα διεξόδου και ανασυγκρότησης, σημεία του οποίου εξέθεσα συνοπτικά, θα μπορούσε να εφαρμοσθεί με την Ελλάδα εντός ευρωζώνης. Φοβούμαι, όμως, πως δεν μπορεί.

Το ευρώ δεν είναι καθόλου ενιαίο. Υπάρχουν τόσα ευρώ, όσες οι χώρες της ευρωζώνης, αφού τα επιτόκια σε κάθε χώρα είναι εντελώς άνισα. Στην ουσία μέσα στην ευρωζώνη κάθε χώρα έχει το δικό της ''εθνικό νόμισμα'', το οποίο βαφτίζουν από κοινού ευρώ, χωρίς όμως να έχουν οι πιο αδύνατες χώρες και τα πλεονεκτήματα του πραγματικού εθνικού νομίσματος. Το πλεονέκτημα δηλαδή να έχουν τη δική τους Εθνική Κεντρική Τράπεζα και να διαμορφώνουν τη δική τους νομισματική, συναλλαγματική και επιτοκιακή πολιτική, μαζί με τη δυνατότητα εκτύπωσης χρήματος.

Ταυτόχρονα, το ευρώ δεν αποτελεί μόνο ένα κατ' όνομα ''ενιαίο νόμισμα'' αλλά πρώτα απ' όλα ένα νεοφιλελεύθερο οικονομικό πρόγραμμα με πυρήνα την λιτότητα.

Αυτά τα οριζόντια προγράμματα λιτότητας και δημοσιονομικής συμπίεσης, γερμανικής έμπνευσης, καταδικάζουν την ευρωζώνη σε αιώνια στασιμότητα, τις πιο αδύνατες χώρες σε αργή ασφυξία και την Ελλάδα σε βέβαιο ''θάνατο''.

Χρειάζεται άμεσα να ανοίξει στη χώρα μας η συζήτηση, χωρίς αφορισμούς, τρομοκρατία και αναθέματα, για την εισαγωγή εθνικού νομίσματος, συνδεδεμένου με ένα πρόγραμμα από- αποικιοποίησης, παραγωγικής ανασυγκρότησης και δημοκρατίας στη χώρα. Είναι, ίσως, ητελευταία μας ευκαιρία.

ΠΗΓΗ: Liberal

…πρώτη φορά…

ΠΑΝΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ 1/11/2015

ΠΗΓΗ: ατεχνως