Οι
κουλάκοι παραμένουν σκλαβωμένοι γιατί
σκέπτονται σαν τα αφεντικά τους,
έλεγε
ο Τολστόι. Αυτό
οδηγεί τους “κάτω” να ψηφίζουν ό,τι
και οι “πάνω”.
Τι μπορεί, όμως, να κάνει τον κόσμο να σκέφτεται διαφορετικά από τα αφεντικά; Πώς οι “κάτω” θα διαμορφώσουν μια σκέψη ανεξάρτητη, αυτόνομη που θα αρνείται τον τρόπο σκέψης που μας υποβάλουν τα αφεντικά; Πώς θα κάνουμε και πάλι τις λέξεις αληθινές, να βρουν δηλαδή το πραγματικό τους νόημά τους, προκειμένου να πάψουν να είναι αμφίσημες και πολύσημες και να τις χρησιμοποιούν τα αφεντικά όπως κάθε φορά τους βολεύει και τους συμφέρει;
Τι μπορεί, όμως, να κάνει τον κόσμο να σκέφτεται διαφορετικά από τα αφεντικά; Πώς οι “κάτω” θα διαμορφώσουν μια σκέψη ανεξάρτητη, αυτόνομη που θα αρνείται τον τρόπο σκέψης που μας υποβάλουν τα αφεντικά; Πώς θα κάνουμε και πάλι τις λέξεις αληθινές, να βρουν δηλαδή το πραγματικό τους νόημά τους, προκειμένου να πάψουν να είναι αμφίσημες και πολύσημες και να τις χρησιμοποιούν τα αφεντικά όπως κάθε φορά τους βολεύει και τους συμφέρει;















