Δεν πρόλαβε να πάει σε νοσοκομείο της Αθήνας.....

Τραγική κατάληξηείχε το περιστατικό με τον συμπολίτη μας Ι.Π. 58 ετών, ο οποίος διακομίσθηκε προχθές στο Κέντρο Υγείας Πάρου. Ο Συμπολίτης μας Ι. Π., μέλος της Ομάδας Διάσωσης Πάρου - Αντιπάρου, διακομίσθηκε το μεσημέρι της Δευτέρας, 1η Ιουνίου, στο Κέντρο Υγείας του νησιού. Δυστυχώς, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε πολύ γρήγορα, αν και η αρχική κλινική εικόνα (οίδημα στο πόδι και πυρετός) δεν προμήνυε την εξέλιξη που είχε. Οι γιατροί του Κέντρου Υγείας, όπως μάθαμε, έκαναν ό,τι μπορούσαν και τελικά έκριναν, σύμφωνα με τις “ενδείξεις” που είχαν, ότι χρήζει μετακόμισης σε κεντρικό Νοσοκομείο.

Τελικά, στις 6 η ώρα το πρωί της Τρίτης, 2 Ιουνίου, μέσω του Κέντρου Επιχειρήσεων του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, ο Ι.Π. διακομίσθηκε με το Ε/Γ “ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΙΙ” στο Γενικό Νοσοκομείο Σύρου. Εκεί διαπιστώθηκε ότι ο 58χρονος έπρεπε να διακομισθεί σε Νοσοκομείο της Αθήνας. Το απόγευμα (γύρω στις 18:00) της Τρίτης επιχειρήθηκε να διακομισθεί με ελικόπτερο του ΕΚΑΒ σε Νοσοκομείο της Αθήνας. Όταν το ελικόπτερο βρισκόταν πάνω από τη Τζιά, ο ασθενής υπέστη ανακοπή (πνευμονική εμβολή; Δεν είναι γνωστό ακόμη). Το ελικόπτερο προσγειώθηκε στη Τζιά, αλλά, δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες δεν μπόρεσαν να τον ξαναφέρουν στη ζωή. Έτσι το Ελικόπτερο με τον ασθενή επέστρεψε πίσω. Ο 58χρονος συμπολίτης μας αφήνει ορφανά δύο παιδιά. Το ένα φοιτά στο Δημοτικό και το άλλο, ως μαθητής της Γ΄ Λυκείου, μετείχε στις πανελλαδικές εξετάσεις.. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του.

Με αφορμή την τραγική εξέλιξη που είχε η περίπτωση του συμπολίτη μας, ξαναμπαίνει έντονα το θέμα των αεροδιακομιδών και του κατά πόσο το ΕΚΑΒ έχει τα μέσα και μπορεί να ανταποκρίνεται επαρκώς στις υπάρχουσες ανάγκες. Οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν ποιος φταίει για την κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), ούτε πως αυτό θα αναταθεί. Έχουν ανάγκη και θέλουν ένα αξιόπιστο ΕΣΥ, που, όταν το χρειαστούν, να μπορεί να τους προσφέρει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και φροντίδα που απαιτείται. Οι αρμόδιοι έχουν την ευθύνη, που απορρέει από την αρμοδιότητά τους, να κάνουν ό,τι μπορούν και επιτρέπουν οι υπάρχουσες συνθήκες να εξασφαλίσουν το βέλτιστο αποτέλεσμα. Όταν ο άλλος χάσει τον άνθρωπό του, ό,τι και να του πεις δεν του αλλάζει την κατάσταση, δεν του αναπληρώνει την απώλεια και ούτε μπορείς, πιστεύω, να τον πείσεις.

Παράλληλα αναδεικνύεται η ανάγκη επείγουσας επίλυσης των όποιων προβλημάτων υπάρχουν με το αεροσκάφος ασθενοφόρο του Βελεντζείου Ιδρύματος, προκειμένου να μπορεί να πετά ξανά και να πραγματοποιεί αεροδιακομιδές. Γιατί, αν ισχύει αυτό που έλεγαν όταν το αγόραζαν – ότι “ακόμη και μία ζωή να σωθεί με το αεροπλάνο – ασθενοφόρο, τα χρήματα που δόθηκαν για την αγορά του θα έπιαναν τόπο, γιατί η ζωή είναι πάνω από όλα και δεν μπορεί να αποτιμάται σε χρήματα"- τότε πρέπει να ισχύει και το αντίστροφο. Ακόμη και μια ζωή να χαθεί, επειδή δεν πετάει το αεροσκάφος – ασθενοφόρο, είναι ανάλογης σοβαρότητας πρόβλημα και τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει το θάνατο ή να παρηγορήσει τους δικούς του ανθρώπους.

Με αυτά δεν υποστηρίζουμε ότι, αν πετούσε το αεροσκάφος ασθενοφόρο του Βελεντζείου θα σωνόταν σίγουρα ο συμπολίτης μας. Όμως, αν μεταφερόταν γρήγορα σε ένα μεγάλο νοσοκομείο της Αττικής, πιθανότατα (βάλτε ό,τι ποσοστό θέλετε) ο συμπολίτης μας θα ζούσε και εν πάση περιπτώσει θα μιλούσαμε με άλλα δεδομένα. Γι' αυτό επείγει το αεροσκάφος ασθενοφόρο του Βελεντζείου να πετάξει ξανά και μάλιστα αμέσως, ώστε να πραγματοποιεί τις αεροδιακομιδές των ασθενών, -για τους οποίους οι γιατροί κρίνουν ότι χρήζουν αεροδιακομιδής. Επείγει, λοιπόν, να επιλυθούν αμέσως όλα τα προβλήματα, να υπερπηδηθούν όλα τα εμπόδια προκειμένου το αεροσκάφος ασθενοφόρο του Βελεντζείου να επιτελεί το έργο για το οποίο αγοράστηκε. Δεν δικαιολογείται άλλη καθυστέρηση...

Αλλά, θα μας επιτρέψετε, γι' αυτά να αναφερθούμε σε ένα επόμενο σημείωμα.

ΗΛΙΑΣ ΓΟΥΡΔΟΥΚΗΣ